بیوگرافی برای این مولف ثبت نشده است.
برداشت بی‌رویه از منابع زیرزمینی، کاهش بارش‌ها و تداوم سیاست‌های نادرست کشاورزی، بحران آب ایران را وارد مرحله‌ای خطرناک کرده است؛ مرحله‌ای که پیامدهای آن دیگر فقط به خشک‌شدن دشت‌ها و افت سطح آبخوان‌ها محدود نمی‌شود و می‌تواند امنیت غذایی، اشتغال، مهاجرت و ثبات اجتماعی کشور را نیز تحت تأثیر قرار دهد.
افزایش بارندگی به‌تنهایی نمی‌تواند ایران را از بحران آب نجات دهد؛ همان‌طور که پاییز ۱۴۰۴ با وجود رشد ۸۰ درصدی بارش‌ها نسبت به سال قبل، ذخایر سدهای کشور ۲۲ درصد کاهش یافت. اکنون نیز در آغاز سال آبی ۱۴۰۵-۱۴۰۶، در حالی که ذخیره سد امیرکبیر بهبود یافته، میزان پرشدگی سد لار تنها ۳ درصد است. هشدار کارشناسان روشن است: حتی ال‌نینوی قوی و بارش‌های سنگین نیز بدون اصلاح الگوی مصرف، کنترل برداشت از منابع زیرزمینی و مدیریت اصولی آب، راه‌حل پایدار بحران نخواهند بود.
یک کارشناس ارشد آب و تأسیسات آبی با هشدار درباره عبور بحران آب ایران از مرزهای هشدار، از شکل‌گیری «فاجعه حکمرانی آب» و تبدیل برخی حوزه‌های آبریز به تهدیدهای امنیتی خبر داد و تأکید کرد: تا زمانی که مدیران حوزه‌های آبریز در برابر فشارهای سیاسی و سفارش‌ها اختیار و استقلال نداشته باشند، سوءمدیریت منابع آب ادامه خواهد یافت؛ فاجعه‌ای که به گفته او، مسئولان یا نمی‌بینند یا خود را به ندیدن آن می‌زنند!