به گزارش انرژی مدیا، ایران با در اختیار داشتن جایگاه سوم تولید گاز طبیعی در جهان، از موقعیتی راهبردی در معادلات انرژی بینالمللی برخوردار است؛ اما اهمیت این ثروت زیرزمینی تنها به حجم ذخایر و ارقام استخراج محدود نمیشود. امروز گاز طبیعی به عنوان محرک اصلی چرخههای اقتصادی، در تاروپود حیات کشور تنیده شده و افزونبر تأمین گرمایش و آب گرم میلیونها مشترک خانگی، سوخت پایه نیروگاهها و خوراک راهبردی صنایع پتروشیمی، فولاد، سیمان و شیشه را تأمین میکند.
در زنجیره ارزش انرژی، گاز نقشی فراتر از یک سوخت فسیلی ساده ایفا میکند؛ این منبع هیدروکربوری در مجتمعهای پتروشیمی به محصولات با ارزش افزوده بالا تبدیل شده و در صنایع سنگین، تضمینکننده تداوم فعالیت، اشتغالزایی پایدار و رقابتپذیری صادراتی است. بنابراین هرگونه اختلال در شبکه توزیع، مستقیماً گردش سرمایه، تولید صنعتی و متغیرهای کلان اقتصادی را تحت تأثیر قرار میدهد.
طی سالهای اخیر، شکاف میان رشد تقاضا و ظرفیت تولید، ناترازی گاز را به یکی از مهمترین چالشهای زیرساختی کشور بدل کرده است؛ رخدادهایی نظیر حملات خرابکارانه اسفندماه گذشته به خطوط انتقال سراسری نیز فشار بر این شبکه حیاتی را دوچندان ساخت. در شرایط افت فشار شبکه، نیروگاهها و صنایع ناگزیر به استفاده از سوختهای مایع جایگزین مانند نفتگاز و نفتکوره (مازوت) روی میآورند که علاوه بر تحمیل هزینههای اقتصادی مضاعف، پیامدهای زیستمحیطی و تشدید آلودگی هوا را به همراه دارد.
کارشناسان انرژی تأکید میکنند که هر مترمکعب گازی که در بخش غیرمولد یا به صورت غیربهینه مصرف میشود، در حقیقت خروج خوراک از صنایع پتروشیمی و محرومیت بخش تولید از خلق ثروت و درآمد ارزی است. از این رو، مدیریت مصرف نباید تنها به عنوان اقدامی محدود به فصل سرما تلقی شود، بلکه راهبردی ملی برای حفظ چرخه صنعت، صیانت از اشتغال هزاران کارگر و کنترل هزینههای تولید است.
تنظیم هوشمندانه دمای وسایل گرمایشی در منازل و مراکز تجاری، تنها با یک درجه کاهش، ظرفیت صرفهجویی روزانه میلیونها مترمکعب گاز را فراهم میسازد؛ حجمی که میتواند بلافاصله به عنوان سوخت پاک و خوراک در خدمت بخش مولد قرار گیرد و مانع از توقف فعالیت کارخانهها و افت شاخصهای اقتصادی کشور شود./
