به گزارش انرژی مدیا، با فرارسیدن فصل سرما و تبدیل ناترازی گاز به یکی از پیچیدهترین معضلات اقتصادی و زیربنایی کشور، بار دیگر نگاهها و توصیههای مدیریتی به سمت بخش پایانی زنجیره مصرف و درخواست از مشترکان برای کاهش دمای رفاه معطوف شده است. با این حال، تحلیلهای کارشناسی بیانگر واقعیتی تلخ در معماری انرژی کشور است؛ سوختی که با هزینههای گزاف استخراج و پالایش میشود، نه صرف تأمین آسایش پایدار شهروندان، بلکه به دلیل ضعفهای ساختاری در صنعت ساختمان، در آسمان شهرهای کشور دود میشود.
بررسی وضعیت فنی واحدهای مسکونی و تجاری نشان میدهد که اغلب ابنیه موجود فاقد عایقبندی حرارتی مطابق با استانداردهای روز، بهویژه مبحث ۱۹ مقررات ملی ساختمان هستند. دیوارهای بدون لایههای محافظ، پنجرههای غیراستاندارد و سقفهای فاقد پوششهای ضداتلاف حرارت، عملاً انتقال حرارت تولیدی را تسریع کرده و ساکنان را ناچار به کارکرد مداوم و بیشازحد سامانههای گرمایشی میکنند تا صرفاً اتلاف دمای محیط جبران شود.
تحلیلگران حوزه انرژی معتقدند تا زمانی که «تراز حرارتی ساختمانها» در سیاستگذاریهای کلان کشور در اولویت قرار نگیرد، توصیههای مبتنی بر خاموشکردن سامانههای گرمایشی اثرگذاری محدودی خواهد داشت. اصلاح بنیادین ناترازی مستلزم الزام سختگیرانه به بهینهسازی مصرف انرژی در صدور پایانکارها، اعمال نظام رتبهبندی برچسب انرژی ساختمانها و هدایت منابع به سمت نوسازی و عایقکاری جدارههای ساختمانی است./
