به گزارش انرژی مدیا (آریا اکوپرس)، شرکت نفت ایرانول با نماد معاملاتی «شرانل» در اطلاعیه افشای اطلاعات بااهمیت گروه ب که ۳۰ آبان ۱۴۰۵ در سامانه کدال منتشر کرد، از تغییر سازوکار قیمتگذاری محصولات روغن موتور بنزینی خبر داد.
این تصمیم در پی مصوبه ستاد تنظیم بازار و نامه انجمن پالایشگاههای روغنسازی ایران به مدیران عامل چهار شرکت بزرگ تولیدکننده روانکار کشور، شامل نفت ایرانول، نفت بهران، نفت سپاهان و نفت پارس اتخاذ شده است.
بر اساس سازوکار جدید، روغن موتور بنزینی از شمول قیمتگذاری تثبیتی خارج شده و تولیدکنندگان میتوانند قیمت محصولات خود را با رعایت ضوابط سازمان حمایت از مصرفکنندگان و تولیدکنندگان و بر مبنای بهای تمامشده بهعلاوه سود مصوب تعیین کنند.
افزایش هزینه تولید؛ مبنای تغییر سیاست قیمتگذاری
یکی از دلایل اصلی تغییر سازوکار قیمتگذاری، افزایش قابلتوجه هزینههای تولید در صنعت روانکار است. بر اساس اطلاعات منتشرشده درباره مصوبه جدید، قیمت مواد اولیه و افزودنیهای تولید، ملزومات بستهبندی، هزینههای حملونقل و مواد اولیه وارداتی در برخی موارد بین ۲۰۰ تا ۵۰۰ درصد افزایش یافته است.
در چنین شرایطی، استمرار قیمتگذاری تثبیتی میتوانست فاصله میان قیمت فروش و هزینه واقعی تولید را افزایش دهد و فشار بیشتری بر حاشیه سود تولیدکنندگان وارد کند. با این حال، خروج از قیمتگذاری تثبیتی به معنای اعلام افزایش مشخص قیمت محصولات نیست و نرخهای جدید باید در چارچوب ضوابط تعیینشده اعلام شوند.
روغن موتور بنزینی؛ سهم قابلتوجه در سبد فروش ایرانول
اهمیت این تصمیم برای نفت ایرانول زمانی روشنتر میشود که ترکیب درآمدهای شرکت بررسی شود.
بر اساس گزارش فعالیت ماهانه شرانل، این شرکت در مهرماه ۱۴۰۵ حدود ۷ هزار و ۲۸۵ میلیارد تومان درآمد فروش ثبت کرده است. از این میزان، حدود ۵۵۸ میلیارد تومان مربوط به فروش روغن موتور بنزینی در بازار داخلی بوده است.
همچنین مجموع درآمد فروش شرکت در هفت ماه منتهی به مهر به حدود ۳۵ هزار و ۵۱۱ میلیارد تومان رسیده که در مقایسه با حدود ۱۸ هزار و ۴۰۰ میلیارد تومان دوره مشابه سال گذشته، رشد تقریبی ۹۳ درصدی را نشان میدهد. در همین دوره، روغن پایه، روغنهای صنعتی و محصولات صادراتی نیز سهم مهمی در درآمدزایی شرکت داشتهاند.
آزادسازی قیمت؛ فرصت یا آزمون جدید مدیریت ایرانول؟
تغییر سیاست قیمتگذاری میتواند برای ایرانول فرصتی جهت جبران رشد هزینههای تولید و بهبود حاشیه سود فراهم کند؛ بهویژه آنکه روغن موتور بنزینی از محصولات مهم سبد فروش این شرکت محسوب میشود. با این حال، تحقق منافع مالی این تصمیم به چند عامل وابسته است: میزان افزایش نرخ فروش، واکنش بازار و مصرفکنندگان، حفظ حجم فروش و کنترل هزینههای مواد اولیه و تولید.
از سوی دیگر، افزایش قیمت محصولات بدون توجه به قدرت خرید مصرفکنندگان میتواند بر تقاضا و سهم بازار تولیدکنندگان اثر بگذارد.
اکنون باید دید مدیریت نفت ایرانول چگونه از ظرفیت ایجادشده برای اصلاح نرخ محصولات استفاده خواهد کرد و این تغییر سیاست تا چه اندازه در عملکرد مالی ماههای آینده شرکت منعکس میشود.
در مجموع، خروج روغن موتور بنزینی از قیمتگذاری تثبیتی را میتوان یکی از تحولات مهم صنعت روانکار در سال جاری دانست؛ تحولی که آثار واقعی آن نه در صرف اعلام تغییر سازوکار قیمتگذاری، بلکه در گزارشهای فروش، حاشیه سود و صورتهای مالی دورههای آینده شرکت مشخص خواهد شد./
